Zajmujemy się kompleksowym wykonywaniem oraz obsługą instalacji elektrycznych. Naszą siłą jest wykwalifikowana kadra oraz nowoczesne i sprawdzone rozwiązania. Połączenie tych czynników zapewnia bezpieczeństwo i niezawodność wykonywanych przez nas instalacji.
Instalacje powinny charakteryzować się : bezpieczeństwem, niezawodnością oraz funkcjonalnością i estetyką.
Bezpieczeństwo użytkowania instalacji elektrycznych sprowadza się do zapewnienia ochrony przed następującymi zagrożeniami:
porażeniem prądem elektrycznym,
prądami przeciążeniowymi i zwarciowymi,
przepięciami łączeniowymi i pochodzącymi od wyładowań atmosferycznych,
skutkami cieplnymi.
Przed oddaniem instalacji elektrycznych do eksploatacji należy wykonać pomiary! Pomiary odbiorcze weryfikują poprawność wykonanych prac i gwarantują bezpieczeństwo użytkowanych instalacji elektrycznych.
Podstawowe wytyczne dla instalacji elektrycznych:
Zaleca się podział instalacji elektrycznych na kilka obwodów w celu zapewnienia selektywności zabezpieczeń. Przepisy wymagają, aby w jednym obwodzie nie było podłączonych więcej niż dziesięć gniazdek wtykowych lub 20 punktów oświetleniowych. Odbiorniki o dużej mocy (pralki, bojlery, kuchenki elektryczne) powinny być zasilane z indywidualnie zabezpieczonych obwodów.
Minimalna liczba obwodów gniazd wtyczkowych ogólnego przeznaczenia i obwodów oświetleniowych w zależności od powierzchni mieszkania.
Powierzchnia mieszkania [m2]
Zalecania minimalna liczba obwodów
Do 50
2
Od 50 do 75
3
Od 75 do 100
4
Od 100 do 125
5
Powyżej 125
6
Wyłącznik nadprądowy jest przeznaczony do zabezpieczania obwodów przed przeciążeniem i zwarciem.
Ze względu na charakterystyki czasowo-prądowe dzielimy je na typy:
B- ochrona odbiorników o małej odporności na skutki przeciążeń termicznych i o małych prądach rozruchowych,
C- ochrona odbiorników o małej odporności na skutki przeciążeń termicznych, lecz o znacznych wartościach prądu rozruchowego,
D- ochrona odbiorników o dużej odporności na przeciążenia termiczne oraz dużych prądach rozruchowych.
Zabezpieczenia muszą być tak dobrane, żeby spełniały warunek samoczynnego wyłączenia zasilania. Należy to sprawdzić wykonując pomiary.
Ochrona przeciwporażeniowa - najbardziej skutecznym środkiem ochrony przeciwporażeniowej jest wyłącznikróżnicowoprądowy. Jego zastosowanie wymagane jest przez rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002. Jego zadaniem jest ochrona ludzi, zwierząt oraz przedmiotów przy pośrednim lub bezpośrednim kontakcie z prądem. Wykorzystuje on zjawisko wytwarzania pola magnetycznego w przewodach, w których płynie prąd. Jeśli instalacja działa poprawnie to suma pól magnetycznych jest równa zero. Jakakolwiek różnica pola magnetycznego spowodowana upływem prądów do ziemi przez uszkodzoną izolacje lub przez ciało człowieka powoduje natychmiastowe wyłączenie zasilania w czasie krótszym niż 0,2 s.
Ochrona przeciwprzepięciowa stanowi zabezpieczenie instalacji elektrycznej oraz urządzeń zainstalowanych w budynku przed szkodliwymi skutkami wyładowań atmosferycznych oraz przepięć powstających wewnątrz instalacji.
Dzielimy je na klasy:
B- ochrona instalacji elektrycznych przed skutkami bezpośrednich wyładowań atmosferycznych,
C- ochrona instalacji elektrycznych przed skutkami przepięć powstałych w wyniku pośrednich wyładowań atmosferycznych lub procesów łączeniowych w sieci elektrycznej,
D- indywidualna ochrona czułych urządzeń, takich jak: komputery, urządzenia RTV, sprzęt medyczny.
Sposoby układanie przewodów.
Przewody i rurki należy układać w linii pionowej lub poziomej:
poziome odcinki instalacji na ścianach należy układać w odległości 30 cm od sufitu,
pionowe odcinki instalacji powinno się poprowadzić 15 cm od krawędzi ościeżnicy lub prostopadle od puszki do gniazda,
przewód biegnący pomiędzy gniazdami powinien się znajdować 30 cm nad podłogą.
Dzięki temu na podstawie położenia włączników i gniazd wtyczkowych będzie można odtworzyć przebieg instalacji.
Zazwyczaj instalacje układa się bezpośrednio pod tynkiem. W tym celu stosuje się przewody w osłonie polwinitowej (YDY). W przypadku instalacji elektrycznych w rurkach stosuje się przewody jednożyłowe. Ułożenie przewodów w rurkach umożliwia ich późniejszą wymianę w razie ich uszkodzenia. Możliwe jest również prowadzenie instalacji na tynku w rurach lub listwach PCV.
Takie rozwiązanie stosuje się zazwyczaj w miejscach, w których estetyka nie jest priorytetem. Sprawdzają się one w piwnicach, garażach, zakładach produkcyjnych. Instalacje elektryczne w rurkach stosuje się również w pomieszczeniach wykonanych z materiałów łatwopalnych np. drewnianych. Instalacje elektryczne w listwachstosuje się niezwykle rzadko w domach jednorodzinnych, ale sposób ten jest bardzo wygodny, szybki i mało inwazyjny.
Instalacje elektryczne w łazience.
W łazienkach zgodnie z normą PN-IEC 60364-7-701:1999 wyznaczono 4 strefy ochronne:
Strefa 0 - to przestrzeń wewnątrz kabiny lub brodzika. Urządzenia dopuszczone do stosowania muszą być zasilane wyłącznie napięciem bezpiecznym 12 V o stopniu ochrony IP X7 - obudowy odporne na krótkotrwałe zanurzenie w wodzie.
Strefa I - to przestrzeń nad wanną lub brodzikiem do wysokości 2,25 m od podłogi o promieniu 0,6 m wokół natrysku. W obrębie tej strefy mogą być stosowane elektryczne podgrzewacze wody. Wymagany stopień ochrony urządzenia to IP X5 - obudowy odporne na strugi wody.
Strefa II - to przestrzeń o szerokości 0,6 m wokół wanny lub brodzika oraz strefy I. W obrębie tej strefy mogą być stosowane elektryczne podgrzewacze wody oraz oprawy oświetleniowe w II klasie ochronności (z podwójną izolacją). Wymagany stopień ochrony urządzenia to IP X4 - obudowy odporne na rozbryzgi wody.
Strefa III - to przestrzeń otaczająca poprzednie strefy o szerokości 2,4 m. W obrębie tej strefy mogą być instalowane gniazda wtyczkowe z bolcem ochronnym z odpowiednio zabezpieczonymi obwodami zasilającymi (wyłącznik różnicowo-prądowy). Wymagany stopień ochrony urządzeń to IP X1- obudowy odporne na spadające krople wody.
Instalacje elektryczne w saunie. W pomieszczeniach zawierających kabiny i ogrzewacze sauny wyznaczamy 3 strefy ochronne:
Strefa I- to przestrzeń zawierająca ogrzewacz sauny wraz z należącymi do niego urządzeniami. Jest ograniczona przez podłogę, zimną stronę izolacji cieplnej sufitu i pionową powierzchnię otaczającą ogrzewacz sauny w odległości 0,5 m od ogrzewacza sauny. Jeśli ogrzewacz sauny jest umieszczony bliżej niż 0,5 m od ściany, wtedy strefa 1 jest ograniczona przez zimną stronę izolacji cieplnej tej ściany.
Strefa II- to przestrzeń na zewnątrz strefy 1. Jest ograniczona przez podłogę oraz zimną stronę izolacji cieplnej ścian i poziomą powierzchnię, znajdującą się 1,0 m nad podłogą.
Strefa III- to przestrzeń na zewnątrz strefy 1. Jest ograniczona przez zimną stronę izolacji cieplnej sufitu i ścian oraz poziomą powierzchnię znajdującą się 1,0 m nad podłogą. Zainstalowane w tej strefie urządzenia powinny wytrzymywać co najmniej temperaturę 125oC, a izolacja przewodów powinna wytrzymywać co najmniej temperaturę 170oC.
Na wszystkie wykonane przez nas instalacje udzielamy 3 letniej gwarancji!
zobacz 
